تبلیغات
در آرزوی خورشید

در آرزوی خورشید
"آنان که به خورشید با نفرت می نگرند شایسته شب اند"

للَّهُمَّ یا مَنْ لایَرْغَبُ فِى‏الْجَزآءِ، وَ یا مَنْ لایَنْدَمُ عَلَى الْعَطآءِ،

اى خدایى كه در برابر احسان به بندگان پاداش نخواهى، و از عطا و بخشش پشیمان نمى‏ گردى،
وَ یا مَنْ لایُكافِئُ عَبْدَهُ عَلَى‏السَّوآءِ، مِنَّتُكَ ابْتِدآءٌ، وَعَفْوُكَ
اى كسى كه مزد بنده خود را بیش از عمل او مى ‏دهى، نعمتت بى استحقاق به بندگان رسد، و عفوت
 تَفَضُّلٌ، وَ عُقُوبَتُكَ عَدْلٌ، وَ قَضآؤُكَ خِیَرَةٌ. اِنْ اَعْطَیْتَ
تفضل، و مجازاتت عدالت، و قضایت عین خیر است. اگر بخشش كنى عطایت را
لَمْ تَشُبْ عَطآئَكَ بِمَنٍّ، وَ اِنْ مَنَعْتَ لَمْ یَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدِّیاً،
به منّت آلوده نكنى، و اگر عنایت نكنى از باب ستم نیست،
تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَ اَنْتَ اَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ، وَ تُكافِئُ مَنْ حَمِدَكَ
آن‏كه تو را شكر كند شكرش كنى، در صورتى كه خودت آن شكر را به او الهام فرمودى، و هر كه تو را بستاید پاداشش مى ‏دهى
وَ اَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَكَ، تَسْتُرُ عَلى‏ مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ،
در حالى كه آن ستایش را خودت به او تعلیم‏ كردى، پرده مى‏ پوشى بر آن كه اگر مى‏ خواستى رسوایش مى‏ كردى،
وَ تَجُودُ عَلى‏ مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ، وَ كِلاهُما اَهْلٌ مِنْكَ
و جود و كرم كنى بر آن كه اگر مى ‏خواستى از وى دریغ مى ‏كردى، در صورتى كه هر دو
لِلْفَضیحَةِ وَ الْمَنْعِ، غَیْرَ اَنَّكَ بَنَیْتَ اَفْعالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ،
مستحق رسوایى و دریغ تو اند، امّا تو تمام امورت را براساس تفضل بنا نهاده ‏اى،
وَ اَجْرَیْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التَّجاوُزِ، وَ تَلَقَّیْتَ مَنْ عَصاكَ
و قدرتت را بر آئین گذشت مقرّر كرده ‏اى، و با آن كه با تو به مخالفت برخاسته با بردبارى
بِالْحِلْمِ، وَ اَمْهَلْتَ مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ، تَسْتَنْظِرُهُمْ
روبرو مى ‏شوى، و به آن كه در حق خویش ستم كرده مهلت مى‏ دهى، با صبر و بردبارى خود مهلتشان مى‏ دهى
بِاَناتِكَ اِلَى الْاِنابَةِ، وَ تَتْرُكُ مُعاجَلَتَهُمْ اِلَى التَّوْبَةِ،
تا به حضرتت بازگردند، و در مؤاخذه عاصیان شتاب نمى‏ كنى تا به توبه موفق شوند،
كَیْلا یَهْلِكَ عَلَیْكَ هالِكُهُمْ، وَ لایَشْقى‏ بِنِعْمَتِكَ شَقِیُّهُمْ اِلاّ
تا هلاك شونده آنان بدون رضاى تو هلاك نشود، و تیره ‏بختشان به نعمتت بدبخت نگردد مگر
عَنْ طُولِ الْاِعْذارِ اِلَیْهِ، وَ بَعْدَ تَرادُفِ الْحُجَّةِ عَلَیْهِ، كَرَماً
پس از قطع بهانه و بعد از اتمام حجت همه جانبه بر او، و این همه بزرگوارى و آقایى
مِنْ عَفْوِكَ یا كَریمُ، وَ عآئِدَةً مِنْ عَطْفِكَ یا حَلیمُ. اَنْتَ
از عفو و گذشت توست اى بزرگوار، و بهره ‏اى است از محبتت اى بردبار. تویى كه
الَّذى فَتَحْتَ لِعِبادِكَ باباً اِلى‏ عَفْوِكَ، وَ سَمَّیْتَهُ التَّوْبَةَ، وَ
بر بندگانت درى به سوى بخشش خود باز كرده ‏اى، و آن را باب توبه نامیده‏اى، و
جَعَلْتَ عَلى‏ ذلِكَ الْبابِ دَلیلاً مِنْ وَحْیِكَ، لِئَلاَّیَضِلُّواعَنْهُ،
بر آن درِ گشوده راهنمایى از وحى خود قرار داده ‏اى، تا آن را گم نكنند،
فَقُلْتَ -تَبارَكَ اسْمُكَ -: «تُوبُوا اِلَى‏اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى‏
پس خود - كه نامت والا و مبارك است - فرمودى: «به سوى خدا توبه خالص و بى‏ پیرایه آورید، باشد
رَبُّكُمْ اَنْ یُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَیِّئاتِكُمْ وَ یَدْخِلَكُمْ جَنّاتٍ
كه پروردگارتان گناهان شما را محو كند، و شما را داخل بهشت ‏هایى
تَجْرى مِنْ تَحْتِهَاالْاَنْهارُ، یَوْمَ لا یُخْزِى اللَّهُ النَّبِىَّ وَ الَّذینَ
نماید كه نهرها از زیر آن روان است، در آن روزى كه خداوند پیامبر خود و آنان را كه به او ایمان
امَنُوا مَعَهُ، نُورُهُمْ یَسْعى‏ بَیْنَ اَیْدیهِمْ وَ بِاَیْمانِهِمْ یَقُولُونَ:
آوردند خوار وذلیل نمى ‏كند، درحالى‏كه نورشان پیش‏رویشان و از جانب راستشان روان است مى‏گویند:
رَبَّنا اَتْمِمْ لَنا نُورَنا، وَ اغْفِرْ لَنا، اِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدیرٌ».
خداوندا نورمان را كامل كن، و ما را مورد مغفرت قرار ده، كه تو بر هر چیز توانایى».
فَما عُذْرُ مَنْ اَغْفَلَ دُخُولَ ذلِكَ الْمَنْزِلِ بَعْدَ فَتْحِ الْبابِ وَ
پس عذر كسى كه از ورود به آن خانه غفلت كند پس از گشوده شدن در و
اِقامَةِ الدَّلیلِ؟ وَ اَنْتَ الَّذى زِدْتَ فِى السَّوْمِ عَلى‏ نَفْسِكَ
به ‏پا داشتن راهنما چه خواهد بود؟ و تویى كه در معامله با بندگانت بر عطاى خود
لِعِبادِكَ، تُریدُ رِبْحَهُمْ فى مُتاجَرَتِهِمْ لَكَ، وَ فَوْزَهُمْ بِالْوِفادَةِ
افزوده ‏اى، تا در این تجارتشان از عنایت تو سود برند، و در حركت كردن به جانب تو
عَلَیْكَ، وَ الزِّیادَةِ مِنْكَ، فَقُلْتَ تَبارَكَ اسْمُكَ وَ تَعالَیْتَ:
كامیاب گردند، و از حضرتت بهره ‏اى افزون دریافت نمایند، به همین خاطر، تو خود - كه نامت مبارك است و بس والایى - فرمودى:
«مَنْ جآءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ اَمْثالِها، وَ مَنْ جآءَ بِالسَّیِّئَةِ
«هر كس كه یك كار نیك كند ده برابر آن پاداش دارد، و هر كس یك كار بد كند جز به مانند
فَلا یُجْزى‏ اِلاَّ مِثْلَها»، وَ قُلْتَ: «مَثَلُ الَّذینَ یُنْفِقُونَ اَمْوالَهُمْ
كارش عقوبت نبیند»، و نیز فرمودى: «مثل آنان كه اموالشان را
فى سَبیلِ‏اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فى كُلِّ سُنْبُلَةٍ
در راه خدا انفاق مى‏ كنند مانند دانه‏ اى است كه هفت خوشه رویانده، در هر خوشه
مِائَةُ حَبَّةٍ، وَ اللَّهُ یُضاعِفُ لِمَنْ یَشآءُ»، وَ قُلْتَ: «مَنْ ذَاالَّذى
صد دانه باشد، و خداوند براى هر كه بخواهد آن را چند برابر كند»، و فرمودى: «كیست آن كه
رِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَیُضاعِفَهُ لَهُ اَضْعافاً كَثیرَةً»، وَ ما
به خداوند قرض الحسنه دهد تا خدا آن را چندین برابر سازد؟» و امثال
اَنْزَلَتْ مِنْ نَظآئِرِهِنَّ فِى الْقُرْانِ مِنْ تَضاعیفِ الْحَسَناتِ.
و نظائر این وعده‏ ها كه در قرآن درباره چند برابر كردن كارهاى نیك فرو فرستاده ‏اى.
وَ اَنْتَ الَّذى دَلَلْتَهُمْ بِقَوْلِكَ مِنْ غَیْبِكَ، وَ تَرْغیبِكَ الَّذى‏فیهِ
و تویى آن خداوندى كه با گفتار از غیب خود و به سبب ترغیبت كه در برگیرنده
حَظُّهُمْ عَلى‏ ما لَوْ سَتَرْتَهُ عَنْهُمْ لَمْ تُدْرِكْهُ اَبْصارُهُمْ، وَ لَمْ تَعِهِ
سود ایشان است آنان را به چیزى راهنمایى فرمودى كه اگر از آنان مى ‏پوشاندى دیدگانشان درك نمى ‏كرد، و
اَسْماعُهُمْ، وَ لَمْ‏تَلْحَقْهُ اَوْهامُهُمْ، فَقُلْتَ: «اذْكُرُونى
گوشهاشان فرانمى‏ گرفت، و فكرشان به آن نمى‏ رسید، چرا كه فرمودى: «مرا یاد كنید
اَذْكُرْكُمْ، وَاشْكُرُوا لى وَ لاتَكْفُرُونِ»، وَ قُلْتَ: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ
تا شما را یاد كنم، و مرا سپاس آورید و كفران نورزید»، و فرمودى: «هرآینه اگر شكر آرید شما را
لَأزیدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ‏كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذابى لَشَدیدٌ»، وَ قُلْتَ:
افزونى دهم، و اگر ناسپاسى كنید همانا عذاب من شدید است»، و فرمودى:
«اُدْعُونى اَسْتَجِبْ لَكُمْ، اِنَّ الَّذینَ یَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتى
«مرا بخوانید تا شما را اجابت كنم، آنان كه از عبادت من (دعا كردن) تكبّر ورزند
سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرینَ». فَسَمَّیْتَ دُعآئَكَ عِبادَةً، وَ تَرْكَهُ
به زودى خوار و ذلیل وارد جهنم مى‏شوند». پس نیایش و دعا را عبادت، و تركش را
اسْتِكْباراً، وَ تَوَعَّدْتَ عَلى‏ تَرْكِهِ دُخُولَ جَهَنَّمَ داخِرینَ.
كبر و خودخواهى نامیدى، و بر ترك دعا به دخول دوزخ با ذلت و خوارى تهدید فرمودى.
فَذَكَرُوكَ بِمَنِّكَ، وَ شَكَرُوكَ بِفَضْلِكَ، وَ دَعَوْكَ بِاَمْرِكَ،
بدین سبب بندگان واقعى به نعمتت تو را یاد كردند، و به بخششت شكر آوردند، و به فرمانت به دعا برخاستند،
وَ تَصَدَّقُوا لَكَ طَلَباً لِمَزیدِكَ، وَ فیها كانَتْ نَجاتُهُمْ مِنْ
و به خاطر گرفتن عطاى افزونت صدقه دادند، و تنها راه آزادى آنان از
غَضَبِكَ، وَ فَوْزُهُمْ بِرِضاكَ. وَ لَوْ دَلَّ مَخْلُوقٌ مَخْلُوقاً مِنْ
خشم تو، و دستیابى به رضاى حضرتت در آن بود. و اگر مخلوقى مخلوق
نَفْسِهِ‏عَلى‏ مِثْلِ‏الَّذى دَلَلْتَ‏عَلَیْهِ عِبادَكَ مِنْكَ كانَ مَوْصُوفاً
دیگر را از سوى خود به مثل آنكه حضرت تو بندگانت را از سوى خود راهنمایى نمودى هدایت مى‏ كرد موصوف
بِالْاِحْسانِ، وَ مَنْعُوتاً بِالْاِمْتِنانِ، وَ مَحْمُوداً بِكُلِّ لِسانٍ،
به احسان، و موصوف به امتنان و بخشش بود، و به هر زبانى مورد ستایش قرار مى‏ گرفت،
فَلَكَ الْحَمْدُ ما وُجِدَ فى حَمْدِكَ مَذْهَبٌ، وَ ما بَقِىَ
پس سپاس توراست تا آنجا كه در سپاس تو راهى وجود داشته باشد، و تا آنجا كه
لِلْحَمْدِ لَفْظٌ تُحْمَدُ بِهِ، وَ مَعْنىً یَنْصَرِفُ اِلَیْهِ. یا مَنْ تَحَمَّدَ
براى سپاس كلمه ‏اى كه تو به آن ستوده شوى، و معنایى كه به سپاس منصرف گردد باقى باشد. اى كسى كه با احسان و فضلت
اِلى‏ عِبادِهِ بِالْاِحْسانِ وَ الْفَضْلِ، وَ غَمَرَهُمْ بِالْمَنِّ وَ الطَّوْلِ،
بندگان را به سپاس فراخوانده ‏اى، و آنان را غرق عطا و بخشش خود نموده‏ اى،
ا اَفْشى‏ فینا نِعْمَتَكَ! وَ اَسْبَغَ عَلَیْنا مِنَّتَكَ! وَ اَخَصَّنا بِبِرِّكَ!
چه آشكار و پخش است نعمت تو در ما! و چه فراوان است عطایت برما! و چه مخصوص است نیكى تو به ما!
هَدَیْتَنا لِدینِكَ الَّذِى اصْطَفَیْتَ، وَ مِلَّتِكَ الَّتِى ارْتَضَیْتَ،
ما را به دین برگزیده ‏ات راه نمودى، و به آئین پسندیده ‏ات رهنمون شدى،
وَ سَبیلِكَ‏الَّذى سَهَّلْتَ، وَبَصَّرْتَنَاالزُّلْفَةَلَدَیْكَ، وَالْوُصُولَ
و سالك راهى فرمودى كه آن را هموار كردى، و ما را به راه تقرب به پیشگاهت، و وصول
اِلى‏ كَرامَتِكَ. اَللَّهُمَّ وَ اَنْتَ جَعَلْتَ مِنْ صَفایا تِلْكَ
به كرامتت بینایى دادى. خداوندا تو از خالص‏ترین آن
الْوَظآئِفِ، وَ خَصآئِصِ تِلْكَ الْفُرُوضِ شَهْرَ رَمَضانَ الَّذِى
وظایف، و برگزیده‏ ترین آن فرائض، ماه رمضان را
اخْتَصَصْتَهُ مِنْ سآئِرِ الشُّهُورِ، وَ تَخَیَّرْتَهُ مِنْ جَمیعِ الْاَزْمِنَةِ
قرار دادى كه آن را از میان سایر ماهها برگزیدى، و از میان همه زمانها و عصرها
وَ الدُّهُورِ، وَ اثَرْتَهُ عَلى‏ كُلِّ اَوْقاتِ السَّنَةِ بِما اَنْزَلْتَ
اختیار كردى، و بر تمام اوقات سال ترجیح دادى، به خاطر آنكه
فیهِ مِنَ الْقُرْانِ وَ النُّورِ، وَ ضاعَفْتَ فیهِ مِنَ الْایمانِ، وَ
در آن قرآن و نور نازل نمودى، و ایمان را در این ماه چند برابر ساختى، و
فَرَضْتَ فیهِ مِنَ الصِّیامِ، وَ رَغَّبْتَ فیهِ مِنَ الْقِیامِ، وَ اَجْلَلْتَ
روزه گرفتن را در آن واجب فرمودى، و به شب زنده ‏دارى در آن ترغیب كردى، و شب قدر را
فیهِ مِنْ لَیْلَةِ القَدْرِ الَّتى هِىَ خَیْرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ، ثُمَّ اثَرْتَنا
در آن كه از هزار شب با ارزش‏تر است بزرگ داشتى، پس ما را محض
بِهِ عَلى‏ سآئِرِ الْاُمَمِ، وَ اصْطَفَیْتَنا بِفَضْلِهِ دُونَ اَهْلِ الْمِلَلِ،
این ماه بر سایر امم برترى دادى، و در پرتو فضل آن ما را از میان همه ملتها برگزیدى،
فَصُمْنا بِاَمْرِكَ نَهارَهُ، وَ قُمْنا بِعَوْنِكَ لَیْلَهُ، مُتَعَرِّضینَ
پس به فرمانت روزش را روزه گرفتیم، و در شبش به كمك تو به عبادت برخاستیم، و به وسیله
بِصِیامِهِ وَ قِیامِهِ لِما عَرَّضْتَنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَ تَسَبَّبْنا اِلَیْهِ
روزه و نمازش طالب رحمتى كه براى ما مهیّا فرمودى شدیم، و آن را وسیله رسیدن
مِنْ مَثُوبَتِكَ، وَ اَنْتَ الْمَلى‏ءُ بِما رُغِبَ فیهِ اِلَیْكَ، الْجَوادُبِما
به ثواب تو قرار دادیم، و تو بر آنچه بندگانت بدان رغبت دارند قادرى، و آنچه را كه از احسانت
سُئِلْتَ مِنْ فَضْلِكَ، الْقَریبُ اِلى‏ مَنْ حاوَلَ قُرْبَكَ. وَ قَدْ
خواسته شود بخشنده‏ اى، و به آن كه جهت رسیدن به قرب تو بكوشد نزدیكى. و همانا
اَقامَ فینا هذَا الشَّهْرُ مُقامَ حَمْدٍ، وَ صَحِبَنا صُحْبَةَ
این ماه در نزد ما ستوده زیست، و با ما همنشینى
مَبْرُورٍ، وَ اَرْبَحَنا اَفْضَلَ اَرْباحِ الْعالَمینَ، ثُمَّ قَدْ فارَقَنا عِنْدَ
پسندیده بود، و برترین منفعت جهانیان را براى ما به ارمغان آورد، پس به هنگام پایان
تَمامِ وَقْتِهِ، وَانْقِطاعِ مُدَّتِهِ، وَ وَفآءِ عَدَدِهِ، فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ
گرفتن وقت، و سرآمدن مدت، و كامل شدن روزهایش از ما جدا شد، اینك آن را وداع مى‏ گوئیم
وِداعَ مَنْ عَزَّ فِراقُهُ عَلَیْنا، وَ غَمَّنا وَ اَوْحَشَنَا انْصِرافُهُ عَنّا،
وداع كسى كه هجرانش بر ما غم انگیز است، و روى گرداندنش ما را به اندوه و وحشت دچار كرده،
وَ لَزِمَنا لَهُ الذِّمامُ - الْمَحْفُوظُ، وَ الْحُرْمَةُ الْمَرْعِیَّةُ، وَ الْحَقُّ
و بر عهده ما پیمان ناگسستنى، و حرمت در خور توجه، و حق
الْمَقْضِىُّ، فَنَحْنُ قآئِلُونَ: اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا شَهْرَ اللَّهِ الْاَكْبَرَ،
لازم دارد، به این خاطر مى‏ گوئیم: سلام بر تو اى بزرگ‏ترین ماه خدا،
وَ یا عیدَ اَوْلِیآئِهِ. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَكْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ
و اى عید عاشقان حق. سلام بر تو اى كریم‏ترین همنشین از میان
الْاَوْقاتِ، وَ یا خَیْرَ شَهْرٍ فِى الْاَیّامِ وَ السّاعاتِ. اَلسَّلامُ
اوقات، و اى بهترین ماه در روزها و ساعات. سلام
عَلَیْكَ مِنْ شَهرٍ قَرُبَتْ فیهِ الْامالُ، وَ نُشِرَتْ فیهِ الْاَعْمالُ.
بر تو اى ماهى كه در طىّ تو برآورده شدن آمال نزدیك گشته، و اعمال در آن پخش و فراوان است.
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ مِنْ قَرینٍ جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً، وَ اَفْجَعَ
سلام بر تو اى هم نفسى كه قدر و منزلتت بزرگ، و فقدانت
فَقْدُهُ مَفْقُوداً، وَ مَرْجُوٍّ الَمَ فِراقُهُ. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ مِنْ اَلیفٍ
بسیار دردناك است، و اى مایه امیدى كه دوریت رنج‏ آور است. سلام بر تو اى همدمى كه چون رو كنى
انَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ، وَ اَوْحَشَ مُنْقَضِیاً فَمَضَّ. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ
ما را مونس شاد كننده‏ اى، و چون سپرى شوى وحشت ‏آور و دردناكى. سلام بر تو
مِنْ مُجاوِرٍ رَقَّتْ فیهِ الْقُلُوبُ، وَ قَلَّتْ فیهِ الذُّنُوبُ. اَلسَّلامُ
اى همسایه‏ اى كه دلها نزد تو نرم شد، و گناهان در تو نقصان گرفت. سلام
عَلَیْكَ مِنْ ناصِرٍ اَعانَ عَلَى الشَّیْطانِ، وَ صاحِبٍ سَهَّلَ
بر تو اى یاورى كه ما را در مبارزه با شیطان یارى دادى، و اى مصاحبى كه راه هاى
سُبُلَ الْاِحْسانِ. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ ما اَكْثَرَ عُتَقآءَ اللَّهِ فیكَ،
احسان را هموار و آسان ساختى. سلام بر تو كه چه بسیارند آزاد شدگان حضرت حق در تو،
وَ ما اَسْعَدَ مَنْ رَعى‏ حُرْمَتَكَ بِكَ! اَلسَّلامُ عَلَیْكَ ما كانَ
و چه سعادتمند است كسى كه حرمتت را به واسطه خودت رعایت نمود! سلام بر تو كه چه
اَمْحاكَ لِلذُّنُوبِ، وَ اَسْتَرَكَ لِأَنْواعِ الْعُیُوبِ! اَلسَّلامُ عَلَیْكَ
بسیار گناهان را از پرونده ما زدودى، و چه عیب‏ها كه بر ما پوشاندى! سلام بر تو
ما كانَ اَطْوَلَكَ عَلَى الْمُجْرِمینَ، وَ اَهْیَبَكَ فى صُدُورِ
كه زمانت بر گنه كاران چه طولانى بود، و در دل مؤمنان چه
الْمُؤْمِنینَ! اَلسَّلامُ عَلَیْكَ مِنْ شَهْرٍ لاتُنافِسُهُ الْاَیّامُ.
هیبتى داشتى! سلام بر تو اى ماهى كه هیچ زمانى با تو پهلو نزند.
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ مِنْ شَهْرٍ هُوَ مِنْ كُلِّ اَمْرٍ سَلامٌ. اَلسَّلامُ
سلام بر تو اى ماهى كه از هر نظر مایه سلامتى. سلام
عَلَیْكَ غَیْرَ كَریهِ الْمُصاحَبَةِ وَ لا ذَمیمِ الْمُلابَسَةِ. اَلسَّلامُ
بر تو كه مصاحبتت ناپسند و معاشرتت نكوهیده نیست. سلام
عَلَیْكَ كَما وَفَدْتَ عَلَیْنا بِالْبَرَكاتِ، وَ غَسَلْتَ عَنّا دَنَسَ
بر تو همچنان كه با بركات بر ما وارد شدى، و ناپاكى معاصى را از پرونده
الْخَطیئاتِ. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ غَیْرَ مُوَدَّعٍ بَرَماً، وَ لا مَتْرُوكٍ
ما شستى. سلام بر تو كه وداع با تو نه از باب خستگى، و فراغت از روزه‏ ات نه
صِیامُهُ سَاَماً. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ مِنْ مَطْلُوبٍ قَبْلَ وَقْتِهِ، وَ
به خاطر ملالت است. سلام بر تو كه قبل از آمدنت در آرزویت بسر مى‏ بردیم، و
مَحْزُونٍ عَلَیْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ كَمْ مِنْ سُوءٍ
پیش از رفتنت بر هجرانت محزونیم. سلام بر تو كه چه بدى‏ ها كه به سبب
صُرِفَ بِكَ عَنّا، وَ كَمْ مِنْ خَیْرٍ اُفیضَ بِكَ عَلَیْنا. اَلسَّلامُ
تو از جانب ما گشته، و چه خوبیها كه از بركت تو به سوى ما سرازیر شده! سلام
عَلَیْكَ وَ عَلى‏ لَیْلَةِ الْقَدْرِ الَّتى هِىَ خَیْرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ.
بر تو و بر شب قدرى كه از هزار ماه بهتر است.
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ ما كانَ اَحْرَصَنا بِالْاَمْسِ عَلَیْكَ، وَ اَشَدَّ
سلام بر تو كه دیروز چه سخت بر تو دل بسته بودیم، و فردا چه بسیار
شَوْقَنا غَداً اِلَیْكَ! اَلسَّلامُ عَلَیْكَ وَ عَلى‏ فَضْلِكَ الَّذى
شائق تو مى ‏شویم! سلام بر تو و بر فضیلت تو كه از آن
حُرِمْناهُ، وَ عَلَى‏ ماضٍ مِنْ بَرَكاتِكَ سُلِبْناهُ. اَللَّهُمَّ اِنَّا اَهْلُ
محروم گشتیم، و بر بركات گذشته ‏ات كه از دست ما گرفته شد. بارالها ما اهل
هذَا الشَّهْرِ الَّذى شَرَّفْتَنا بِهِ، وَ وَفَّقْتَنا بِمَنِّكَ لَهُ حینَ جَهِلَ
این ماهیم كه ما را به آن شرافت بخشیدى، و توفیق ادراكش را به ما عنایت فرمودى آنگاه كه
الْاَشْقِیآءُ وَقْتَهُ، وَ حُرِمُوا لِشِقآئِهِمْ فَضْلَهُ. اَنْتَ وَلِىُّ ما اثَرْتَنا
تیره ‏بختان وقتش را نشناختند، و از بخت بدشان از فضلش محروم شدند. تویى سرپرست آنچه از معرفتش
بِهِ مِنْ مَعْرِفَتِهِ، وَ هَدَیْتَنا لَهُ مِنْ سُنَّتِهِ، وَ قَدْ تَوَلَّیْنا بِتَوْفیقِكَ
كه ما را بدان برترى دادى، و آنچه از سنّتش كه ما را بدان رهنمون شدى، و ما به توفیق تو
صِیامَهُ وَقِیامَهُ عَلى‏ تَقْصیرٍ، وَاَدَّیْنا فیهِ قَلیلاً مِنْ كَثیرٍ. اَللَّهُمَّ
به روزه و نماز آن برخاستیم همراه با تقصیر، و در آن اندكى از بسیار را بجا آوردیم. خداوندا
فَلَكَ الْحَمْدُ اِقْراراً بِالْاِسآئَةِ، وَ اعْتِرافاً بِالْاِضاعَةِ، وَ لَكَ
پس تو را سپاس همراه با اقرار به بدی هامان، و اعتراف به سهل‏ انگاریمان، در حالى كه
مِنْ قُلُوبِنا عَقْدُ النَّدَمِ، وَ مِنْ اَلْسِنَتِنا صِدْقُ الْاِعْتِذارِ، فَاْجُرْنا
در قلوبمان ندامت قطعى، و بر زبانمان عذر صادقانه داریم، پس ما را با توجه
عَلى‏ ما اَصابَنا فیهِ مِنَ التَّفْریطِ اَجْراً نَسْتَدْرِكُ
به اعتراف به تقصیرى كه در این ماه داشتیم مزدى عنایت كن كه تدارك كننده
بِهِ الْفَضْلَ الْمَرْغُوبَ فیهِ، وَ نَعْتاضُ بِهِ مِنْ اَنْواعِ الذُّخْرِ
فضیلت‏ هاى دلخواهمان، و جایگزین ذخیره‏ هایى كه
الْمَحْرُوصِ عَلَیْهِ، وَ اَوْجِبْ لَنا عُذْرَكَ عَلى‏ ما قَصَّرْنا فیهِ
مورد علاقه ماست باشد، و عذر ما را در كوتاهى از اداى
مِنْ حَقِّكَ، وَ ابْلُغْ بِاَعْمارِنا ما بَیْنَ اَیْدینا مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ
حقّت قبول كن، و آینده عمرمان را به ماه رمضان آینده كه در پیش داریم
الْمُقْبِلِ، فَاِذا بَلَّغْتَناهُ فَاَعِنّا عَلى‏ تَناوُلِ ما اَنْتَ اَهْلُهُ‏مِنَ الْعِبادَةِ،
برسان، و چون ما را به آن رساندى ما را بر انجام عبادتى كه سزاوار توست یارى ده،
وَ اَدِّنا اِلَى الْقِیامِ بِما یَسْتَحِقَّهُ مِنَ الطّاعَةِ، وَ اَجْرِ لَنا مِنْ صالحِ
و به انجام طاعتى كه شایسته آن ماه است موفق دار، و عمل صالحى را كه
الْعَمَلِ مایَكُونُ دَرَكاًلِحَقِّكَ فِى‏الشَّهْرَیْنِ مِنْ‏شُهُورِ الدَّهْرِ.
موجب تدارك حق تو در آن دو ماه از ماه‏هاى زمان خواهد بود به دست ما جارى فرما.
اَللَّهُمَّ وَ ما اَلْمَمْنا بِهِ‏فى شَهْرِنا هذامِنْ لَمَمٍ اَوْ اِثْمٍ، اَوْ واقَعْنا
خداوندا هر گناه كوچكى یا بزرگى كه در این ماه به آن دست زدیم، یا معصیتى كه
فیهِ مِنْ ذَنْبٍ، وَ اكْتَسَبْنا فیهِ مِنْ خَطیئَةٍ، عَلى‏ تَعَمُّدٍ مِنَّا اَوْ
به آن آلوده گشتیم، یا خطایى كه مرتكب شدیم، از روى عمد یا
عَلى‏ نِسْیانٍ، ظَلَمْنا فیهِ اَنْفُسَنا، اَوِانْتَهَكْنا بِهِ حُرْمَةً مِنْ
فراموشى، كه در آن به خود ظلم كرده، یا حرمت دیگرى را بدان
غَیْرِنا، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَاسْتُرْنا بِسِتْرِكَ، وَ اعْفُ
دریده باشیم، پس بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از همه آنها در پرده ستّارى حضرتت بپوشان، و به عفوت
عَنّا بِعَفْوِكَ، وَ لاتَنْصِبْنا فیهِ لِاَعْیُنِ الشّامِتینَ، وَ لاتَبْسُطْ عَلَیْنا
از ما بگذر، و ما را در آن ماه شهره به پیش دیده شماتت كنندگان قرار مده، و زبان
فیهِ اَلْسُنَ الطّاعِنینَ، وَ اسْتَعْمِلْنا بِما یَكُونُ حِطَّةً وَ كَفّارَةً
طعنه ‏زنندگان را بر ما باز مكن، و ما را به كارى بدار كه سبب فرونهادن گناهان و پوشاندن آن
لِما اَنْكَرْتَ مِنّا فیهِ، بِرَاْفَتِكَ الَّتى لاتَنْفَدُ، وَ فَضْلِكَ الَّذى
چیزى شود كه در آن ماه بر ما نمى ‏پسندى، به مهربانیت كه پایان ندارد، و احسانت كه كاستى
لایَنْقُصُ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ اجْبُرْ مُصیبَتَنا
نمى ‏پذیرد. خداوندا بر محمد و آلش درود فرست، و ضایعه دردآور از دست رفتن رمضانمان را
بِشَهْرِنا، وَ بارِكْ لَنا فى یَوْمِ عیدِنا وَ فِطْرِنا، وَاجْعَلْهُ مِنْ
جبران كن، و روز عیدمان و فطرمان را بر ما مبارك گردان، و آن را از بهترین روزهایى
خَیْرِ یَوْمٍ مَرَّ عَلَیْنا، اَجْلَبِهِ لِعَفْوٍ، وَ اَمْحاهُ لِذَنْبٍ، وَ اغْفِرْ لَنا
قرار ده كه بر ما گذشته، كه بیشترین عفو را موجب، و بیشترین معاصى را محو كننده باشد، و گناهان
ما خَفِىَ مِنْ ذُنُوبِنا وَ ما عَلَنَ. اَللَّهُمَّ اسْلَخْنا بِانْسِلاخِ هذَا
پنهان و آشكار ما را مورد مغفرت قرار ده. بارالها پایان یافتن این ماه را
الشَّهْرِ مِنْ خَطایانا، وَ اَخْرِجْنا بِخُرُوجِهِ مِنْ سَیِّئاتِنا،
پایان یافتن خطاهایمان قرار ده، و به دنبال خارج شدنش ما را از بدیهامان خارج كن،
وَ اجْعَلْنا مِنْ اَسْعَدِ اَهْلِهِ بِهِ، وَ اَجْزَلِهِمْ قِسْماً فیهِ، وَ اَوْفَرِهِمْ
و ما را از سعادتمندترین اهل این ماه به آن، و پرنصیب‏ترین آنان در آن، و بهره ‏مندترین ایشان
حَظّاً مِنْهُ. اَللَّهُمَّ وَ مَنْ رَعى‏ هذَا الشَّهْرَ حَقَّ رِعایَتِهِ، وَ حَفِظَ
از خودت قرار ده. بار الها هر كس كه این ماه را آن طور كه بایسته است رعایت كرده، و احترامش را
حُرْمَتَهُ حَقَّ حِفْظِها، وَ قامَ بِحُدُودِهِ حَقَّ قِیامِها، وَ اتَّقى‏
آنچنان كه باید حفظ نموده، و حدودش را به بهترین صورت بپاداشته، و از گناهانش
ذُنوُبَهُ حَقَّ تُقاتِها، اَوْ تَقَرَّبَ اِلَیْكَ بِقُرْبَةٍ اَوْجَبَتْ رِضاكَ
به نحو صحیح پرهیز كرده، یا به وسیله كار خیر به تو تقرب جسته كه موجب خشنودیت از وى
لَهُ، وَ عَطَفَتْ رَحْمَتَكَ عَلَیْهِ، فَهَبْ لَنا مِثْلَهُ مِنْ وُجْدِكَ،
گشته، و رحمتت را متوجه او نموده، پس مانند آنچه به او بخشیدى از توانگرى خود به ما ببخش،
وَ اَعْطِنا اَضْعافَهُ مِنْ فَضْلِكَ، فَاِنَّ فَضْلَكَ لا یَغیضُ، وَ اِنَّ
و چندین برابر آن را از فضل خود به ما عطا فرما، زیرا كه فضلت كاستى نگیرد، و خزائنت
خَزآئِنَكَ لاتَنْقُصُ بَلْ تَفیضُ، وَ اِنَّ مَعادِنَ اِحْسانِكَ
نقصان نپذیرد بلكه افزون مى‏ شود، و معادن احسانت از بین
لاتَفْنى‏، وَ اِنَّ عَطآءَكَ لَلْعَطآءُ الْمُهَنَّا. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏مُحَمَّدٍ
نمى ‏رود، و همانا عطاى تو گوارا عطایى است. بارالها بر محمد و آلش درود
وَ الِهِ، وَ اكْتُبْ لَنا مِثْلَ اُجُورِ مَنْ صامَهُ، اَوْ تَعَبَّدَ لَكَ فیهِ
فرست، و همانند پاداش آنان‏كه تا روز رستاخیزاین ماه را روزه گرفته‏ اند، یا به بندگى تو در آن
اِلى‏ یَوْمِ الْقِیمَةِ. اَللَّهُمَّ اِنّا نَتُوبُ اِلَیْكَ فى یَوْمِ فِطْرِنَا الَّذى
اقدام كرده ‏اند براى ما ثبت كن. بارالها در این روز فطر كه
جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنینَ عیداً وَ سُرُوراً، وَ لِأَهْلِ مِلَّتِكَ مَجْمَعاً
آن را براى اهل ایمان عید و شادى، و براى اهل آیین خود روز اجتماع و گردهمایى قراردادى به درگاهت
وَ مُحْتَشَداً، مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ اَذْنَبْناهُ، اَوْ سُوءٍ اَسْلَفْناهُ، اَوْ خاطِرِ
توبه مى‏ كنیم، از هر معصیتى كه دچارش شدیم، یا هر كار بدى كه به آن دست زدیم، یا اندیشه
شَرٍّ اَضْمَرْناهُ، تَوْبَةَ مَنْ لایَنْطَوى عَلى‏ رُجُوعٍ اِلى‏ ذَنْبٍ،
سوئى كه در دل داشتیم، مانند توبه كسى كه خیال بازگشت به گناه را ندارد،
وَ لایَعوُدُ بَعْدَها فى خَطیئَةٍ، تَوْبَةً نَصُوحاً خَلَصَتْ مِنَ
و پس از توبه به جانب هیچ خطایى برنمى‏ گردد، توبه پاك و خالصى كه از
الشَّكِّ - وَ الْاِرْتِیابِ، فَتَقَبَّلْها مِنّا، وَارْضَ عَنّا، وَ ثَّبِتْنا عَلَیْها.
شك و تردید پیراسته باشد، پس آن را از ما بپذیر، و از ما راضى شو، و ما را بر آن استوار بدار.
اَللَّهُمَّ ارْزُقْنا خَوْفَ عِقابِ الْوَعیدِ، وَ شَوْقَ ثَوابِ الْمَوْعُودِ،
بارالها، ترس از عذاب وعده داده شده، و رغبت به ثواب موعود را روزى ما كن،
حَتّى‏ نَجِدَ لَذَّةَ ما نَدْعُوكَ بِهِ، وَ كَاْبَةَ ما نَسْتَجیرُكَ مِنْهُ،
تا لذّت آنچه را كه از تو مى‏ خواهیم بیابیم، و غصه آنچه را كه از آن به تو پناه مى‏ بریم دریابیم،
وَ اجْعَلْنا عِنْدَكَ مِنَ التَّوَّابینَ الَّذینَ اَوْجَبْتَ لَهُمْ
و ما را در پیشگاهت از توبه كنندگانى قرار ده كه محبتت را بر ایشان
مَحَبَّتَكَ، وَ قَبِلْتَ مِنْهُمْ مُراجَعَةَ طاعَتِكَ، یا اَعْدَلَ
حتم ساخته‏اى، و بازگشتشان را به طاعت خود قبول نموده‏ اى، اى عادل‏ترین
الْعادِلینَ. اَللَّهُمَّ تَجاوَزْ عَنْ ابآئِنا وَ اُمَّهاتِنا وَ اَهْلِ دینِنا
عادل‏ها. بارالها، از پدران و مادران و اهل دین ما
جَمیعاً مَنْ سَلَفَ مِنْهُمْ وَ مَنْ غَبَرَ اِلى‏ یَوْمِ الْقِیمَةِ.اَللَّهُمَّ
همگى، چه آن كه از ایشان از دنیا رفته، و چه آن كه تا قیامت به آنان خواهد پیوست درگذر. بارالها
صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ نَبِیِّنا وَ الِهِ كَما صَلَّیْتَ عَلى‏ مَلآئِكَتِكَ
بر محمد پیامبر ما و بر آلش درود فرست همچنان كه بر فرشتگان مقرّبت درود
الْمُقَرَّبینَ، وَ صَلِّ عَلَیْهِ وَ الِهِ كَما صَلَّیْتَ عَلى‏ اَنْبِیآئِكَ
فرستادى، و بر او و بر آلش درود فرست آن طور كه بر پیامبران مرسلت درود فرستادى،
الْمُرْسَلینَ، وَ صَلِّ عَلَیْهِ وَ الِهِ كَما صَلَّیْتَ عَلى‏ عِبادِكَ‏الصّالِحینَ، وَ
و بر او و بر آلش درود فرست آن طور كه بر بندگان شایسته ‏ات درود نثار كردى، و
اَفْضَلَ مِنْ ذلِكَ یا رَبَّ الْعالَمینَ، صَلوةً تَبْلُغُنا بَرَكَتُها، وَ
بهتر از آن اى خداى عالمیان، چنان درودى كه بركتش به ما برسد، و
یَنالُنا نَفْعُها، وَ یُسْتَجابُ لَها دُعآؤُنا، اِنَّكَ اَكْرَمُ مَنْ رُغِبَ
سودش نصیب ما گردد، و به‏ خاطر آن دعاهایمان مستجاب شود، زیرا كه تو بزرگوارترین كسى هستى كه به او
اِلَیْهِ، وَ اَكْفى‏ مَنْ تُوُكِّلَ - عَلَیْهِ، وَ اَعْطى‏ مَنْ سُئِلَ مِنْ
توجه شده، و بى‏ نیاز كننده ‏ترین كسى هستى كه بر او اعتماد شده، و بخشنده ‏ترین كسى هستى كه از احسانش
فَضْلِهِ، وَ اَنْتَ عَلى‏ كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدیرٌ.
درخواست شده، و تو بر هر چیز توانایى.



طبقه بندی: معصومین، مناسبت ها،
[ دوشنبه بیست و سوم مردادماه سال 1391 ] [ 20:58 ] [ آفتابگردان ]
درباره وبلاگ

از خدا بترسید و تسیلم ما شوید؛ و کار را به ما واگذار نمائید؛ و برماست که شما را از سرچشمه سیراب بیرون آوریم، چنانکه بردن شما بسوی چشمه بوسیله ما بوده است، و در پی کشف آنچه از شما پوشیده شده است نروید.
حضرت مهدی(عج)

امام صادق علیه السلام:
توقع امر صاحبک لیلک و نهارک.
شب و روز در انتظار آمدن مولایت باش.



امام محمد باقرعلیه السلام فرمودند:
به تو خیانت می کنند، تو مکن.
تو را تکذیب میکنند، آرام باش.
تو را می ستایند، فریب مخور.
تو را نکوهش میکنند،آرام باش.
مردم شهر از تو بد میگویند، اندوهگین مشو.
همه مردم تو را نیک میخوانند، مسرور مباش.
انگاه تو از ما خواهی بود.


ای منتظران! به هوش!
حسین را منتظرانش کشتند...

امام صادق علیه السلام فرمودند:
ما ریشه همه خوبیها هستیم و هر نیکی ثمره شاخه های ماست.

امیرلمومنین علی علیه السلام فرمودند:
به خاندان پیامبر خود بنگرید، و راه آنان را درپیش گیرید زیرا آنان هرگز شما را از راه راست منحرف نمیکنند و به هیچ هلاکتی در نمی افکنند.
نویسندگان
امار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب